PROGRAM KURSU

 

 

Sobota 1.0. TEORIA

 

1.0. Dlaczego zdecydowaliśmy się na dobór takiego tematu szkolenia? Kim jesteśmy i jak korzystamy w swojej praktyce z tej wiedzy i technik? Czy rzeczywiście są skuteczne?

 

1.1. Relacja JA – JA. Higiena pracy terapeuty, jego relacja z samym sobą -  narzędzia podstawowe. Jak się czuję? Czy jestem tego świadomy? Czy znam swoją strefę bezpieczeństwa? A jeśli nie - co z tego wynika dla mnie i dla pacjenta? (DR)

 

1.2. Fizjologia emocji, biologiczne konsekwencje krótko- i długoterminowe. Strategie zachowań. Czy neuromodelowanie jest możliwe? Czy można przerwać „zaklęty krąg” stresu?(DR)

 

1.3. Powrót do siebie. To to znaczy być zdrowym? Próba zdefiniowania – zachód spotyka wschód i idą razem na obiad. DOBROSTAN – jego składowe. WHO + Tradycyjna Chińska Medycyna = zaskakujący wynik. Filary zdrowia – czym są i jak je pielęgnować, żeby nie dać się pokonać. (PŁ)

 

PRZERWA OBIADOWA

 

2.0. PRAKTYKA – ćwiczenia

 

2.1. Samoobserwacja, regulacja autonomicznego układu nerwowego (AUN) za pomocą technik oddechowych i manualnych (autoterapia i przykłady terapii dla pacjenta).

 

2.2. Wykorzystanie tradycyjnych (chińskich) systemów ruchu – qigong [czyt: czi-gong]–  do autoterapii i terapii – ćwiczenia. Sekwencje, które pozwalają wyciszyć emocje, zejść z wysokiej pobudliwości, usprawnić procesy z „pakietu” przywspółczulnego. Neuromodelowanie doświadczeń oparciu o pracę z nerwem błędnym. Automasaż qigong – nauka.

 

Niedziela (bez długiej przerwy obiadowej, przerwy na przekąski)

Ja – Pacjent

TEORIA i PRAKTYKA

 

3.0. Zastosowanie wiedzy z pierwszego dnia szkolenia – ocena stanu pacjenta. Propozycje nowego podejścia do wywiadu. Kontakt z pacjentem. Zastosowanie zasad strefy „mentalnego” bezpieczeństwa BHP w miejscu pracy. (PŁ i DR)

 

3.1.Skracanie dystansu czy wręcz przeciwnie? Pacjent trudny – roszczeniowy czy tylko wymagający? Pacjent lgnący. Doświadczenie indywidualne – jego rola w naszym odbiorze treści podawanych przez pacjenta. Niebezpieczeństwo projektowania swoich wyobrażeń i oczekiwań.

Nowe, przydatne elementy diagnostyki – fuzja medycyny akademickiej i podejścia tradycyjnego (TCM) (PŁ)

 

3.1. Terapia przez element zabawy, zaskoczenia, przełamania schematów (tzw. „zasada niespodzianki”). Zapobieganie wypaleniu zawodowemu i przewlekłemu zmęczeniu terapeuty, trening autogenny, metody skanowania ciała, medytacja z wizualizacją. Przykłady. (DR)

 

3.2. Granice kompetencji, granice bezpiecznej terapii. Nie spalić się, ale płonąć jasnym światłem. Kiedy odesłać pacjenta do psychoterapeuty, psychoonkologa i innych specjalistów.

BHP TERAPEUTY  czyli  NARZĘDZIA SAMOREGULACJI